fotoms.pl

Zimowe zachody słońca mają niemal ekspresowe tempo. Ani się człowiek obejrzy, a tu już trzeba zwijać dopiero co wyciągnięty z torby aparat, statyw itd. Nie wspomnę już o spadającej gwałtownie temperaturze i nachodzących ciemnościach. Nie wiem dlaczego tak to lubię. Na zachód słońca nad Wisłą czekałbym najchętniej od samego świtu, który ma w sobie nie mniej magii i koloru. Jeśli pogoda dopisze, to w najbliższy niedzielny poranek spotkam się oko w oko ze wschodzącym słońcem, które na kilka minut zapłonie dla mnie nad Wisłą.

Póki co publikuję zdjęcia rzeki Wisły i okolic rezerwatu Topole Nadwiślańskie. Z roku na rok zmniejsza się liczba tych wiekowych drzew – pozostałości po dawnych nadwiślańskich łęgach. Kto jeszcze nie widział, powinien wybrać się na wycieczkę w okolice Jabłonny, skąd pochodzą poniższe fotografie, lub do rezerwatu Ruska Kępa, będącego częścią Kampinoskiego Parku Narodowego. Najwyższe topole w Ruskiej Kępie mierzą ok. 40m wysokości. Ciężko to dostrzec, zwłaszcza latem, bo akurat tam łęg zachował się niemal w pierwotnej formie i jego niższe piętro skutecznie zasłania widok w górę.